De recente wijzigingen in de DOP Binissalem, die het gebruik van drie herontdekte inheemse druivensoorten en de vermelding van afzonderlijke gemeenten op het etiket toestaan, roepen vragen op.
Gaat het om strategische merkvorming of slechts om een oppervlakkige oplossing voor dieperliggende problemen?
De introductie van de druivensoorten Giró negre, Esperó de Gall en Fogoneu, evenals de mogelijkheid om de herkomst van de druiven nauwkeuriger aan te duiden, lijken op het eerste gezicht een terugkeer naar traditie en transparantie te vertegenwoordigen.
Deze stappen zouden het profiel van de wijnen kunnen aanscherpen en de consument een meerwaarde kunnen bieden. Er zijn echter ook uitdagingen. Administratieve hindernissen voor kleine producenten, kosten voor hercultivering en certificering, en de vraag of de consument bereid is meer te betalen voor de verfijndere herkomstvermelding, zijn belangrijke aspecten.
Bovendien is er behoefte aan een duidelijke strategische positionering ten opzichte van andere kwaliteitskeurmerken en de groeiende markt voor Vi de la Terra-wijnen. De 85%-regel voor de plaatsnaam zou problematisch kunnen blijken, aangezien niet alle bedrijven over voldoende wijngaardoppervlakte in één enkele gemeente beschikken. Ook de heraanplant van oude druivensoorten vereist tijd, geld en knowhow. Zonder de nodige ondersteuning dreigt de heropleving te mislukken.
Het valt nog te bezien of deze maatregelen daadwerkelijk leiden tot een duurzame versterking van de DOP Binissalem of slechts cosmetische veranderingen zijn.
Bron: persbureaus
